Misja Sióstr Elżbietanek Prowincji Poznańskiej w służbie bezdomnym, ubogim

            W Ewangelii wg Świętego Mateusza czytamy: „Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25,40) – słowo rozważane

i wdrażane w życie przez Patronkę Zgromadzenia – św. Elżbietę oraz nasze Matki Założycielki, staje się nieustannie rzeczywistością naszej posługi szczególnie wobec osób bezdomnych i ubogich.

             Konstytucje naszego Zgromadzenia podkreślają, że: cechować nas powinna otwartość na podjęcie nowych zadań odpowiadających charyzmatowi Zgromadzenia zgodnie z wymaganiami i potrzebami Kościoła.

               Do furty klasztornej przy ul. Łąkowej w Poznaniu od prawie 150 lat zawsze przychodziły osoby potrzebujące pomocy materialnej czy też duchowej. Na przestrzeni lat w pełnionej posłudze zmieniły się warunki, sposoby działania, ale zasadniczy cel pozostaje zawsze aktualny: wychodzenie naprzeciw ludziom ubogim, chorym, opuszczonym.

          W 2013 roku została otwarta Jadłodajnia im. Św. Elżbiety pod patronatem Caritas Poznańskiej do której obecnie przychodzą: Osoby bezdomne - , które mają za sobą trudne życiowe doświadczenia, Ubogie – niskie renty, a wysokie koszty utrzymania mieszkania oraz Osoby w kryzysie – utrata pracy, konflikt z prawem.

           Codziennie średnio wydajemy 350 porcji zupy co daje 1500 litrów zupy tygodniowo, kanapki, różne dodatki np. jogurt, owoce, warzywa, pieczywo, konserwy itp. Przygotowujemy dwa razy  w tygodniu po 50 paczek żywnościowych dla osób starszych w ich własnych mieszkaniach.

             Przy Jadłodajni jest punkt wydawania odzieży, strzyżenia i opatrywanie ran lub wszelkiej doraźnej pomocy medycznej.

           Oprócz wsparcia materialnego staramy się o zapewnienie wsparcia duchowego. Przed posiłkiem jest najpierw krótka refleksja na temat Ewangelii dnia z odniesieniem do naszego życia oraz modlitwa. Wspólnie przeżywamy śniadania wielkanocne, rekolekcje, kolędowanie, imieniny Jadłodajni i różne święta Kościelne. Budowanie relacji opieramy na dialogu i spotkaniu pomagając im pomóc wydobyć na światło dzienne piękno i dobro, które często pozostaje w Nich ukryte.

            Nie od dziś wiadomo, że wciąż brakuje miejsc noclegowych i schroniskowych nie tylko w naszej Archidiecezji, ale i w całej Polsce. Można zaobserwować poszerzającą się skalę bezdomności w Polsce. Co raz młodsze osoby z różnych powodów „mieszkają” na ulicy.

 

       Wychodząc naprzeciw co raz większej skali bezdomności pragniemy otworzyć schronisko o nazwie „Dom Nadziei im. Świętej Elżbiety”, gdzie swoje miejsce znajdzie ponad 30 osób. W przyszłości będziemy mogli rozwinąć naszą posługę, aby pomóc jeszcze większej ilości osób. Będziemy tam pracować z osobami w kryzysie bezdomności w taki sposób, aby ten człowiek nie tylko miał gdzie mieszkać, ale też na nowo odkrył swoją wartość, sens i radość życia.

        Pragniemy na wzór naszej Patronki św. Elżbiety być świadectwem miłości miłosiernej wobec potrzebujących w dzisiejszych czasach naznaczonym sekularyzacją, która usiłuje budować świat bez Boga albo tak, jakby Boga nie było.

          Niech słowa papieża Franciszka wciąż nas umacniają :” Korzystając z darów Bożej miłości, prośmy Ducha Świętego, aby rozpalał w nas pragnienie spełniania każdego dnia uczynków miłosierdzia co do ciała i co do duszy, abyśmy odpowiadali na tę miłość, niosąc ją najbardziej potrzebującym. Pamiętajmy, że wszystko, co czynimy braciom, czynimy samem Chrystusowi, który w nich jest w Ubogich”.

© 2020 webmaster:  bialkamaciej@gmail.com